Maandag 5-3: Het stoutplekje, vervolg

Weer even later. Koud het vorige stukje verstuurd. Rachel wil tekenen en pakt haar spullen: tasje met potloden en viltstiften en een stuk papier. "Mama, mag ik bij jou op schoot zitten?"

"Nee, Rachel." Ze heeft het afgelopen half uur zo'n beetje op mijn schoot gebivakkeerd. "Ga maar even aan je tafeltje zitten."

De tas met stiften krijgt een zwier. Ik draai me om. "Rachel!"

"Nu moet ik op het stoutplekje," zegt Rachel op een 'zielig' toontje.

"Nee. Ruim die tas op, nu." Strenge mama.

Rachel deed het braaf en vroeg ondertussen: "Hoe komt het dat ik niet op het stoutplekje mag?"

Ja hoor, ik begon alweer te lachen. "Als jij op het stoutplekje wil zitten, Rachel, dan mag je wat mij betreft hoor."

"Okee, dan ga ik op het stoutplekje zitten," en ze liep braaf naar de trap. Ik zag het hoofdschuddend aan. Ik heb het gevoel dat als ik ooit echt een stoutplekje instel, het niet heel veel indruk op haar zal maken...