Maandag 05-01: Heel veel kerst!
Januari, en in de afgelopen maand is er natuurlijk weer veel gebeurd. Kerstdineetjes op school, kerstvakantie, kerst en oud en nieuw hier, Harald's verjaardag…
De laatste week voor de kerstvakantie hadden zowel Esther als Rachel een kerstdiner op school. Esther was als eerste aan de beurt. Arm purretje was behoorlijk verkouden, maar toch niet zo ziek dat ze echt thuis moest blijven, dus ik heb haar maar laten gaan, met snotneusje (er was niet tegenop te vegen!), mooie kleertjes en al.
Ach, ze had het leuk, hoor. Ze heeft lekker gegeten, hoorde ik van de juf, maar de dag was duidelijk te lang. De groep kinderen zong onder leiding van de juffen "Kling klokje klingelingeling" maar Esther wilde eigenlijk alleen maar met de belletjes rammelen en was zeer verdrietig toen ze die niet meteen kreeg. En dat liet ze op de haar bekende wijze duidelijk merken ook. Maar goed, daarna kreeg ze wel de belletjes en rinkelde ze enthousiast mee.
En toen was het langzamerhand tijd om weg te gaan… en toen wilde mevrouwtje niet! Ze mocht eindelijk spelen, tussendoor nog een paar hapjes snacken, en dat vond ze eigenlijk wel best. Maar natuurlijk moest ze toch weg, dus ze heeft met tegenzin de juf een handje gegeven en is meegegaan. Met de fiets in het donker naar huis, dat was toch wel leuk en spannend!
Twee dagen later, op donderdag, was het Rachel's beurt. Ook voor haar was het natuurlijk haar eerste kerstdiner op deze school. En ook hier was het weer heel erg leuk. De klas was gezellig ingericht, iedereen zag er schitterend uit en het was duidelijk dat iedereen er veel zin in had. Esther ook trouwens, die was meegegaan om Rachel weg te brengen en ging zelf ook meteen zitten. Dat ze daarna werd opgetild en weer werd meegenomen, ja, daartegen werd luid geprotesteerd, dat was nou ook de bedoeling weer niet, mama...
Toen ik Rachel weer ging ophalen bleef Esther thuis, ze was nog steeds behoorlijk verkouden en 't zou toch wel erg laat voor het purretje worden. Dus stond ik om kwart voor zeven samen met de andere ouders van een vuurtje in een vuurkorf en een beker gluhwein te genieten. Ontspannen om niet steeds Esther in het oog te moeten houden in combinatie met een vuurkorf! 't Was wel gezellig, ik heb wat staan praten met wat andere ouders, voornamelijk de ouders van Rachel's hartsvriendinnetje Veerle.
Daarna mochten we naar binnen en gingen de kinderen zingen, dat was natuurlijk heel lief en ontroerend. Rachel vond het helemaal geweldig. "We hebben een echte voorstelling gegeven, mama!" herhaalde ze naderhand.
Kortom: geslaagde avond.