Donderdag 12-03: Oppas

En morgenavond gaan we uit eten. Oom Leo is in Nederland en hij wilde graag een keer uit eten met mijn ouders en Harald en ik. Nu is Esther nog een beetje klein om echt uit eten te gaan en hoewel Rachel zich een stuk beter gedraagt, zou zoiets ook niet echt iets voor haar zijn. Maar goed, nu zaten we met het probleem om snel een oppas te vinden voor twee kleine meisjes!

Gelukkig heeft Anita een dochter die wel wat ervaring heeft met oppassen, dus hebben we haar gevraagd. Ja, ze had tijd die avond en wilde wel komen oppassen. Ik moest levendig denken aan de tijd dat ik zelf op kinderen paste – ruim twintig jaar geleden…

Wat klonk ze jong, was mijn eerste gedachte toen ik het meisje aan de telefoon hoorde. En natuurlijk meteen daar achteraan de gedachte: klonk ik toen ook zo jong? Ja, natuurlijk klonk ik toen ook zo jong, ik was zelf ook een jaar of vijftien, zestien toen ik voor het eerst op Amanda van de buren paste. En dat was nog in de tijd voor de mobiele telefoons…

Adres achterlaten waar we zijn. Mobiele telefoonnummers achterlaten. Zorgen dat de telefoons ook zijn opgeladen en aan staan. Rachel goed instrueren dat ze moet luisteren naar het meisje en ook echt op tijd naar bed moet gaan. Oppas verder vertellen waar snackjes, drinken en dergelijke staan, en voor de rest zou het goed moeten komen.

Toch?

Ach, voor alles is een eerste keer, en als het dat meisje bevalt en ons ook, dan zouden Harald en ik warempel misschien 'ns vaker een avondje wegkunnen, samen.