Zaterdag 19 december: Slee

Ja leuk, sneeuw! Maar met een slee is sneeuw nog veel leuker. Het heeft ondertussen een dag of twee, drie gesneeuwd en de sneeuw is blijven liggen, er ligt nu een respectabel laagje op de bomen, gras, auto's en straat.

Maar, natuurlijk, in heel Almere geen slee meer te vinden. Ik heb al opgebeld naar de tuincentra en speelgoedwinkels, maar nee, allemaal uitverkocht, ja, ze worden binnenkort weer geleverd, maar dat kan nog wel een paar dagen duren.

Ja, hallo, we wonen in Nederland, dan is de sneeuw natuurlijk weer weg. Misschien biedt Marktplaats uitkomst.

Ja, nou, misschien. Er werd wel wat aangeboden, maar dat was hier niet in de buurt, of een lelijke plastic slee, of toch nog behoorlijk aan de prijs. Maar zaterdagochtend keek ik nog eens en ja hoor, daar stond een mooie slee aangeboden, van hout, en in Almere.

Meteen opgebeld. De vraagprijs was dertig euro. "Goh," klonk een verbaasde stem aan de andere kant. "Ik heb die advertentie vijf minuten geleden geplaatst."

"Dat is heel mooi. Ik keek net eens of er toevallig eentje werd aangeboden." Ik maakte een afspraak om de slee op te komen halen, bood er 25 euro voor, het bod werd aangenomen, bedankt en tot straks.

Esther logeerde bij m'n ouders en ik zou haar zometeen gaan halen. Eerst maar even uitgebreid in bad met Rachel, warm aankleden, spullen pakken en dan de slee gaan halen.

"We zijn helemaal platgebeld over de slee," vertelde de eigenaresse. Groot kans dat ze best spijt hebben gehad dat ze mijn bod hebben aangenomen, ik denk dat ze makkelijk vijftien euro meer hadden kunnen vragen.

"Dan heb ik geluk gehad," grijnste ik. Rachel ging vol trots op de slee zitten. En eenmaal bij mijn ouders zijn we met de kinderen naar de dijk gegaan, en daar hebben ze een poosje heerlijk kunnen sleeën…