Woensdag 17-11: Oude man met baard, de voorbereidingen
Met alleen de intocht zijn we er natuurlijk niet. Al weken van tevoren zijn we al bezig met de voorbereidingen, want de dikke gidsen van de speelgoedwinkels vallen al in oktober op de deurmat. Tot nu toe is het me redelijk gelukt om de dikste gidsen weg te moffelen en de hebberigheid wat te beteugelen, maar de meiden hebben toch een paar mooie – en dure – dingen aangewezen die ze wilden hebben.
Rachel was helemaal verliefd geworden op een soort van Barbie met vleugels en Esther was helemaal gek op een soort speeltuin met glijbaan voor knuffeldieren. In Esther's geval wilde ze het voor haar verjaardag hebben. Maar mijn moeder, gek als ze is op de kleinkinderen, heeft stad en land afgelopen op zoek naar beide cadeautjes en heeft ze uiteindelijk in Almere-Buiten weten te vinden – en ze allebei gekocht.
Ondertussen had ik ruim een maand geleden al twee DVD's gekocht: 'Minoes' voor Rachel – het boek heb ik haar afgelopen zomer voorgelezen – en 'Free Willy' voor Esther. Deze cadeaus, samen met een super-schattige orka-knuffel die ik in Boxmeer gekocht heb voor het purretje, liggen boven in onze kledingkast te wachten.
Pas geleden heb ik twee adventkalenders gekocht voor de meisjes, een met prinsessen voor Rachel en een van Hello Kitty voor Esther. Dit gaat een leuk schoencadeautje worden. Okee, een cadeautje voor onder de schoen, dan, want voor erin zijn ze misschien een beetje te groot.
En in de stapel folders van afgelopen weekend stonden allemaal prinsesse-spullen bij een winkel, waaronder een prinsessen-speeltent. Die heb ik vandaag gekocht voor de dames, samen met twee prinsessefotolijstjes voor Rachel. Voor Esther heb ik ook nog een Hello Kitty-memoryspel gekocht. En al deze spullen liggen onder mijn gladde bureau verstopt. Dat bureau is echt een van de beste aankopen die ik ooit gedaan heb: niet alleen kan ik een hoop dingen op het bureau kwijt (helaas de kinderen ook. Hoewel ik blijf beweren dat het echt geen opslagplaats voor hun spullen is, is ook dat bureau het levende bewijs dat de natuur een hekel heeft aan leegte), maar ook eronder.
Maar nu is 't bijna afgelopen. Nog twee setjes viltstiften, want die stonden ook op het verlanglijstje, en dan is het wel mooi geweest. Oh, en natuurlijk de chocoladeletters nog, en nog wat gedichtjes. Maar gelukkig heb ik nog zo'n drie weken de tijd…